pkn.nl kerkinactie.nl ikon.nl jop.nl www.togetthere.nl Home

Jongeren eerlijke en aantrekkelijke informatie geven over het Israëlisch-Palestijns conflict? Dat is het doel van Holy Switch.

In 2013 reisde een groep jongeren als Changemakers naar Israël en de Palestijnse gebieden. Rechts kun je hun ervaringen van toen lezen.

Wil je zelf een reis maken in augustus 2014? Lees de volledige reisbeschrijving.

Blogs 
 
Switchen van voor naar achter
3 mei 2013

Vandaag is de zevende dag van onze reis. We hebben al veel meegemaakt en veel mensen ontmoet. De eerste ontmoetingen waren boeiend en inspirerend, maar gisteren viel het kwartje past echt na de ontmoeting met de bedoeïenen. Het programma heet Holy Switch en we hebben ook echt geswitcht. Van een Palestijnse boer die via het rechtssysteem vecht voor zijn land bij de Tent of Nations, naar een Israëlisch militair die met de organisatie Breaking the Silence wil bereiken dat het echte verhaal van wat het leger van Israël doet bekend wordt. Van bedoeïenen die van hun land verjaagd worden naar het museum over de Jodenvervolging Yad Vashem.

Bij Yad Vashem waren wij vanochtend. We worden rondgeleid door een Nederlandse vrouw, van wie haar ouders de Holocaust hadden overleefd door onder te duiken. Zijzelf was na de middelbare school naar Israël verhuisd. Zij vertelde dat soldaten tijdens hun dienstplicht minstens één keer een bezoek moeten brengen aan het museum, omdat je niet voor je land kunt vechten als je het verleden niet kent. Het museum eindigde ook met een zaal over de oprichting van de staat Israël, als een soort afsluiting van het verhaal. Vooral het kindermonument was erg indrukwekkend. Als laatste bezochten we een stekje van de kastanjeboom van Anne Frank, die er sinds een jaar staat.

’s Middags spraken we met mensen van de organisatie Rabbi’s for Human Rights. Eén van hun projecten is een tussenjaar voor jongeren die na de middelbare school nog niet het leger in willen. Ze studeren dan en doen daarnaast allerlei vrijwilligerswerk. Ze willen nog veel leren, zichzelf ontdekken en ze vinden zichzelf nog niet klaar voor het leger. Als laatste vertelde Debbie, een medewerkster van Rabbi’s for Human Rights meer over hun andere projecten. Ook zei zij dat naar haar mening dat de Holocaust absoluut niet vergeten moet worden, maar dat er ook niet in het verleden geleefd moet worden.

Voor ons waren de afgelopen twee dagen erg heftig. De switch van de ontmoeting met de bedoeïenen naar het verhaal van de Jodenvervolging in de Tweede Wereldoorlog was groot. Dat is ook de bedoeling van de reis, om de verschillende kanten van het conflict te zien. Gisteren en vandaag hebben we wel twee uitersten gezien. Echter, de situatie is niet zwart-wit. We hoeven niet te kiezen tussen Israëli’s of Palestijnen, maar we moeten kiezen voor de mensen die voor vrede willen in dit conflict.

Suzan en Harmke 

 

P.S. Op het moment dat we dit schrijven is de groep vrolijk met de gitaar aan het zingen, op de binnenplaats van ons hostel, midden in Jeruzalem, aan de Via Dolorosa. Het is gezellig! :)



Summud
2 mei 2013
Summud

We waren van plan iets vrolijks te schrijven, maar eigenlijk voelen we ons niet zo. We voelen ons gefrustreerd en de tekst hieronder klinkt misschien pessimistisch, maar de afgelopen dagen hebben we gezien dat woede en frustratie ook de kracht kunnen geven om een positieve verandering teweeg te brengen.


We hebben vandaag kennis mogen maken met twee Palestijnse bedoeïenenfamilies. We werden warm ontvangen en kregen (mierzoete!) thee. En in de benauwde tent hoorden we over de terreur die hier plaatsvindt. Over hoe deze families worden weggepest, vernederd en mishandeld. En toch blijven ze op de plek waar ze wonen. Het is summud – standvastigheid, geworteld zijn. Het land waar ze wonen is hun grond en hun alles. Dit is zowel mooi als verschrikkelijk om te horen… erg dubbel allemaal.

We willen deze weblog graag afsluiten met een gedicht dat volgens ons de lading van dit moment dekt.

 

Israël

Land waar tomaten in grotere tenten wonen

Dan hele families

En druiven meer water krijgen

Dan mensen

 

Land van zinderende hitte

En vervoer met airconditioning

 

Waar dieren gevangen worden gezet als mensen

En mensen behandeld worden als beesten

 

Waar ziekenhuizen worden afgebroken

En een hoge muur wordt opgebouwd

 

Land waar mannen zich vergrijpen aan kleine jongens

En met dezelfde vingers hun dadels verkopen aan het land waar ik woon

 

Land van ‘Gods volk’

Dat geen gerechtigheid meer lijkt te kennen

 

Land van summud, van geworteld zijn

En vechten voor je eigen stukje aarde

 

Land dat ik niet begrijp

Maar waar mensen wonen die hetzelfde zijn als ik

 

 

Met lieve groeten aan iedereen in Nederland,

 

Ilse en Heleen

 

 


De W van Willem
30 april 2013

‘Iets met de W’

De woorden van Arabieren 
over de wonden op de weg die ze moeten wandelen

De woorden van jonge soldaten 
over wraak en over druk. Wachtend op spanning en erkenning, wachtend op geluk

De woorden van een gevluchte Palestijn 
met oude sleutels aan de wand, van een woning die al lang niet meer bestaat

De woorden van settlers 
over het Woord van God, het land aan hen gegeven, onwetend of zwijgend over wat nu gebeurd

De woorden van jongeren 
die de wonden van hun ouders niet willen overnemen. Die inzien dat winnen niets te maken heeft met wapens

 

Weinig woorden van mij, wetend dat alles gekleurd en maar halve waarheid is

Weet je? Ik blijf nog wel even stil..

 

'Elfjes' 

Reis
Verwarring vinden
Onwerkelijk wordt werkelijk
Palestijnen voelen als vrienden
Israëlieten?

Verwachtingen
Van spanning,
van strenge soldaten
Maar wij mogen door
Zomaar

Onwerkelijk
Verlaten straten
door netten overspannen
Toch wonen hier ook
mensen

Ontmoeting
Twee verhalen:
- Enthousiaste jonge hond
- Bewust van zijn verleden
(ex)militair

Verhalen
komen samen
Verschillen en overeenkomsten
Ervaringen worden gedeeld
Holyswitch

 

Janneke, Heleen, Harmke en Rinske 

 


Jeruzalem
28 april 2013

 Een stad met veel gezichten, waarvan we er al met een aantal kennis hebben kunnen maken. Het gezicht van een Palestijnse wijk die langzamerhand overgenomen wordt door Joodse settlers:

We lopen vanuit de stad van David (het oude-oude Jeruzalem) de oude stad van Jeruzalem in. Het is nauwelijks merkbaar dat we een nieuwe wijk inlopen. Deze wijk in Oost-Jeruzalem was volledig Palestijns, maar in het straatbeeld zijn dingen aan het veranderen. Steeds meer joden komen in deze wijk wonen. Ze knappen de huizen op en bouwen er een hek omheen. Voor de ramen worden tralies aangebracht en voor de veiligheid worden camera’s opgehangen. Deze joodse settlers willen hun gezinnen beveiligen tegen gevaren. Maar waar komen zij vandaan? En waarom kiezen ze ervoor hier te gaan wonen? De Joodse bevolking breidt zich over steeds grotere delen van de stad uit. De Palestijnen moeten plaatsmaken. De staat Israël heeft allerlei manieren om deze mensen op ‘legale’ manieren uit hun huizen weg te krijgen, vertelt onze gids Itamar, die zelf een seculiere jood is. Mensen worden weggepest. En dat kan op veel verschillende manieren. De staat heeft veel machtsmiddelen in handen. Water, elektriciteit, geld en soldaten.. Op een van de daken staat een privébeveiliger die ons verhaal rustig aanhoort en wat heen en weer loopt. De straten zijn schoon en netjes en op het eerste gezicht zou je hierachter geen vreselijke verhalen zoeken. Aan de watertanks herken je ze af en toe. De weinige Palestijnen die nog in dit straatje wonen. Want Palestijnen worden niet aangesloten op de waterleidingen. Een uithangbordje kleppert vrolijk in de wind; Tamars house. Ik mag ermee op de foto. Altijd leuk om je eigen naam tegen te komen. Kinderen rennen vrolijk over straat, maar verdwijnen wel snel weer achter een hek. Het is weer rustig in het straatje. Maar voor hoelang?

 

Het was een dagje vol nieuwe ervaringen. We hebben ons verbaasd over het feit dat de ‘hele’ berg Golgotha zo in een kerkje past, de Tempelberg iets kleiner bleek te zijn dan gedacht en dat heilige plekken omgetoverd zijn tot toeristische trekpleisters. De verhalen waren bijzonder en vaak ook verwarrend. Ondanks dat ook genoten van het heerlijke weer en een lekker broodje met falaffel! Op naar dag drie!

 

Namens de hele groep,

Tamar en Janneke








HOME